فرازهايی از چند کتاب

 

ياد محبوب (سید حسین حسینی)

چه تفاوت‌هايی ميان اصحاب امامان ديگر و اصحاب حضرت مهدی ( عجل الله تعالی فرجه الشريف ) وجود دارد؟

اصحاب امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشريف)به تعداد اصحاب بدرخواهند بود. والايی مقام آنان چنان است که پيغمبر اکرم(صلی الله عليه و آله)به آنان سلام رسانده و ديدار آنان را آرزو کرده است. آنان ويژگی‌های بسيار دارند.از ايمان و اعتقاد محکم برخوردارند.در روزگار امتحان از حلال وحرام مراقبت شديد می‌کنند.به قرآن ودامن اهل بيت چنگ می‌زنند.آنان‌که از روزگاران بسيار گرد آمده‌اند اگردر چشم به‌راهی مولايشان از دنيا بروند، در هنگام ظهور او رجعت خواهند کرد.دل‌هاشان مانند پاره‌های آهن است.هر کدام نيروی چهل مرد جنگی دارند. قدرت و قوت آن‌ها تنها نيروی بازو نيست؛قدرت و قوّت اراده است و روح و تصميم.هر کدام از آن‌ها خود را در وجود بقيّه می‌بيند.

...اگر چه در تمامی پديده‌ها اراده‌ی ‌خداوندی شرط است،بر پايه‌ی  حکمت حق،زمينه‌ی آماده نيز مهم است. زمينه‌ی آماده‌ی حکومت حضرت صاحب الامر (عجل الله تعالی فرجه الشريف) وجود ياران باصفا و باوفا ودرستکار و متّقی ودلاور واز خود گذشته است که جهان را برای حکومت عدل امام فراهم می‌کند و ما منتظر آنانيم.

                                 اللّهمَّ إنّا نرغبُ إليکَ في دَولَةٍٍ کريمَةٍ

 

 موعود غدير (اصغر صادقی)

سيمای حضرت مهدی(عجل الله تعالی فرجه الشريف)به روايت غدير در آن صحرا، جحفه؛وبرکنار آن غدير خم؛ودرحضور آن جمع،پيامبر(صلی الله عليه و آله)درادامه‌ی کلام الهی خويش،دامنه‌ی سخن رابه مسائل مربوط به امام عصر(عجل الله تعالی فرجه الشريف)کشانيده،زبان به توصيف آن امام همام گشودندو گوشه‌هايی ازشخصيت همه جانبه‌ی آن بزرگوار را به مردم نماياندند.

...ای مردم آگاه باشيد!او بر قاطبه‌ی اديان پيروز خواهد گرديد.

آگاه باشيد! او از ستمکاران انتقام خواهد گرفت.

آگاه باشيد! او تمامی دژها را فتح نموده و ويران خواهد ساخت.

آگاه باشيد! اوتمامی طوايف وقبائل شرک رادرهم خواهد کوبيد و نابود خواهد ساخت.

آگاه باشيد! او انتقام خون دوستداران خدا را باز خواهد ستاند.

آگاه باشيد! او يار و ياور دين خدای بزرگ است.

آگاه باشيد! او کشتي‌بانی کار‌آزموده در دريايی عميق است.

آگاه باشيد! او فاضلان را به فضلشان و جاهلان را به جهلشان می‌شناسد و می‌شناساند.

آگاه باشيد!او برگزيده‌ی خدا ومنتخب اوست.

آگاه باشيد!او وارث تمامی دانش‌هاست و به همه‌ی علوم تسلط و احاطه دارد.

آگاه باشيد!کسی را يارایِ چيرگی بر او نيست... 

  

موعود روزگاران (اصغر صادقی)

...ديده به راهان آن عزيز سفر کرده،هر صبح و شام روی بر مهر وجود او دارند و در آرزوی آن‌که مشام جانشان يعقوب وار، به مصداق کريمه "إنّی لَأجِدُ ريحَ يوسُفَ"به باز آمدن آن عزيز سفر کرده وراهی سحراهای هجر،عطرآگين گردد.

از اين رو آن‌گاه که بر بساط نيايش خدای را می خوانند که"يا رادَّ يوسفَ عَلی يعقوب"به يادمحبوب خودافتاده، يوسف خويش رامی‌جويند و وصلش را می‌طلبند٬ هر چند که خود يعقوب وار عمل نکردند و آن‌گاه که به نشان عجز و نياز،دست به دامان بی‌نيازگشودند که"بَلِّغنی مُنایَ"،درصدر آرزوهای خويش پايان دوران غيبت جان کاه و دل آزار يوسف دوران را طالبند.

 بياييد دست در دست هم نهيم و پشت به پشت يکديگر دهيم و به جان و به جِد، چشم به راه ظهور آن عزيز سفر کرده‌ای باشيم که پيامبر گرامی(صلی الله عليه و آله)وامامان پاک(عليهم السلام) نيز شائقانه ديده بر ظهورش داشتند.

خدايا کار اين مشتاقی و شيدایی چندان بالا گرفته که سر از پا نمی‌شناسيم و بی‌شکيب از باد صبا مدد می‌جوييم تا پيام رسان کلام و سلاممان نزد آن عزيز باشد که:

من ای صبا ره رفتن به کوی دوست ندانم

                                         تو می‌روی به سلامت؛سلام ما برسانی

 

 شميم آشنايی (سید محمد هادی صدر الحفاظی)

معرفت امام عصر(عليه السلام) ثواب ياری کردن ايشان در زمان ظهور را دارد.

يکی از آثار و نشانه‌های معرفت امام عصر(عليه السلام)و محبت نسبت به او،ياد کردن ازايشان به مناسبت‌های مختلف وحتی بصورت دائمی و هميشگی است.انسان وقتی که کسی را دوست می‌دارد،به اندازۀ محبتش نسبت به او،از ياد او غافل نمی‌شود؛چون پيوند قلبی‌اش با محبوب به اندازه‌ای قوی است که نمی‌تواند اورا فراموش کند.

از اين رو اهل ايمان ومعرفت امام عصر (عليه السلام) درزمان غيبت ايشان که از ديدن ظاهری آن حضرت محروم‌اند،هرگز قلباً او را از ياد نمی‌برند...

معرفتی که می‌تواند انسان را در زمان غيبت امام عصر (عليه السلام)از انحراف و بی‌دينی نجات بخشد،نخستين ويژگی‌اش،صحت ودرستی آن است.اگرمعرفت کسی نسبت به امام صحيح نباشد،اميدی وجود ندارد که او در پذيرش ولايت وامامت ائمه(عليه السلام)ثابت قدم بماند. معرفت از نظر پيشوايان ما چيزی جز فهم احاديث نيست واين خود ميزانی برای تشخيص معرفت صحيح است.

اگرکسی معرفت امام عصر (عليه السلام)را درزمان ظهور دارا بود وآمادگی برای ياری کردن ايشان را داشت ولی به علت شرايط غيبت،از درک محضر امام عصر(عليه السلام)محروم بود چيزی از مؤمنان زمان ظهور،کم‌ندارد وتحقق ياعدم تحقق حکومت ظاهری ائمّه(عليهم السلام)موجب زيانی برای او نخواهد بود.

 

آفتاب در غربت (سید محمد بنی هاشمی)

... وما چه می‌دانيم غربت چيست و غريب کيست؟

وسعت تنهايی و ابتلاء حضرتش را فقط حضرت حق، می‌تواند احصاء نمايد. ما هرچه شنيده‌ايم وآنچه که راويان پرهيزگار برايمان گفته‌اند، همه و همه قطره‌ای از آن همه اندوه و فراق و تنهايی و غربت اوست.

مگرنه آن‌که از جماد تا انسان، همه وامدار فيض وجود آن خورشيد فروزان ولايت اند؟ مگر‌نه آن‌که هستی آينه‌ای است ازجمال آن آيت بزرگ الهی و او سرّ زندگی، معنای بندگی، مفهوم حيات و...است. با اين همه بسياری از دوستداران و پيروان حضرتش معرفتی به علوّ درجات ومرتبت والای آن عزيز ندارند و حتی درچشم بسياری از شيعيان،  ناشناس‌تر باقی مانده است.

نعمت حضرت ولی عصر(عجل الله تعالی فرجه الشريف)يک نعمت عام و فراگير است و همه‌ی‌ خلائق را دربرمی‌گيرد. شيعيان و غير‌شيعيان، مسلمان و غيرمسلمان و حتی حيوانات و گياهان و جمادات نيز، از نعمت وجود ايشان بهره مند می‌شوند.

غربت امام عصر(عليه السلام)در بين عدّه‌ی ديگری مشهودتر وناگوارتر است . اين عده اقليتی هستند که خدای منان، امام عصر(عليه السلام)را به آن‌ها شناسانده است وآن‌ها می دانند که آن حضرت حجت خدا است وبه آن اذعان دارند، لذا درزمره‌ی‌ شيعيان قرار می گيرند، ولی قلباً قدر‌شناس حضرت نيستند.

 

سلوک منتظران (سید محمد بنی هاشمی)

چه کسی بالا‌ترين آرزويش اين است که ظهور امام خود را درک کند وايشان راياری نمايد؟

آيا هرمؤمنی به اين درجه از معرفت وارادت نائل می شود؟

اگر کسی به اين رتبه برسد،آيا جز لطف وعنايت خاص خداوند نسبت به او بوده است؟

آيا همين حالت روحی خود بالاترين فرج نيست؟

امام زمان (عليه السلام)همچون حضرت ايوب در سختی ومصيبت،دوران غيبت خويش را سپری می‌کند وهر روز ايشان با رنج‌ها و دردهايی همراه است که تحمل آن‌ها برای حضرتش بسيار سخت وسنگين می‌باشد. ولی ايشان همچون ايوب-بلکه برترازاو- برهمه‌ی اين مصائب صبر می‌کنند.حال اگر یک فرد شيعه،ايمانش به درجه‌ای برسد‌ که فرج امامش را بيش از هر چيز برای رهايی خود ايشان از مصائب و رنجهای خود بخواهد،اين انتظار بالا ترين درجه‌ی انتظار فرج خواهد بود.

انتظارفرج محبوب‌ترين عمل نزدخداوند می باشد.چون نشان دهندۀ بالاترين مرتبه‌ی توحيد در انسان است وارزش هرعملی دراسلام با معيار توحيد سنجيده می شود.

امام علی (عليه السلام)در اين خصوص فرموده‌اند:

منتظر فرج باشيد.واز رحمت و دستگيری خداوند نااميد نباشيد.همانا دوست داشتنی‌ترين کارها درپيشگاه خدای عز و جل انتظارفرج است تا وقتي که مؤمن اين حالتِ خود را حفظ کند.

 

امام مهدی(عجل الله تعالی فرجه الشريف)اميد ملت‌ها (حسن موسی الصفار)

اين چه نيرويی است که نمی‌گذارد رشته‌ی‌ اميد آدمی قطع گردد و مأيوس و نااميد از همه‌ جا و هر نيرويی خود را تسليم به حوادث روزگار نمايد؟

اين چه جاذبه وپيامی است که باکشش خويش با بودن همه‌ی  ناراحتی‌ها و مشکلات، محرومين ومستضعفين جهان را بسوی خود می‌خواند و آن‌ها را به آينده‌ای نيکو، خوشبين واميدوار می سازد؟

جز نويدی الهی که پيام‌آوری آسمانی وپاک آن را به بشر بشارت داده باشد؛کدام وعده وبشارتی چنين نفوذ وقدرتی خواهد داشت؟

بلی،کدام وعده‌ای معتبرتر از گفتار و قول پيامبر(صلی الله عليه و آله) که او پيام‌آور راستگوی خداست و کدام برپا دارنده‌ای با کفايت تر از حجت خدا بر مردم که او:

 فرزند پيامبر خداست

                              پورعلی مرتضی است

                                                              پسر فاطمه زهراست

 آری او حجة ابن الحسن العسکری؛يگانه ولیّ زمان ماست و...

آن‌گاه که آدمی را تازيانه‌های ستم و ظلم به درد آورد و جور وطغيان زمانه خسته و ناتوان سازد و فساد و انحراف حاکم بر جامعه،آبرو و حيثيت او را برد،با قلبی‌ پراشتياق وچشمانی درانتظار،منجی عالم بشريت وامام عصرش را می‌خواند و با استغاثه و سردادن آه و ناله‌های سوزان ظهور هرچه زودتر امامش را درخواست خواهد کرد.

 

 

انيس دل‌ها (دکتر نادر فضلی)

در صحرای سوزان وبی نشان،دردوران بي خودی و بی خبری،راه گم‌کردگان و تشنه کامانی هستيم که هر سرابی را آب می پندارند.

ای نشانه‌ی  آشکار!      

                             ای چشمه‌ی خوشگوار!   

                                                                 ای برکه‌ی پر برکت!

هم سيرابمان فرما،هم راهمان بنما.

ای دوست همدم!            

                      ای پدر دلسوز؛!

                                           ای برادر همراه!            

                                                                 ای مهربانتر از مادر!

ما را درياب.              

 يا بقية الله!

دردشت سرد و زمستانی آخرالزمان، درتاريک‌خانه‌ی دنيای پست و پرآسيب بی‌پناه و وامانده و سرما زده، نابودی روح وجانمان را گاه‌شماری می کنيم.

ای آتش شعله ور!

                              ای آفتاب گرما‌بخش!

                                                                 ای جان جهان!

جان و روح مردۀ ما را با گرمای جاودانه‌ی وجودت حياتی دوباره بخش.   

 

آيندۀ جهان (جلال برنجیان)

مصلح جويی

افسردگی و اضطراب وخستگی از اين اوضاع مسلّط بر جهان،متفکرانِ بشرِ تهی ازمعنويت را به جستجو دربارۀ"نظريه"ها و يا"انديشه"های نوين برای دگرگون کردن اين اوضاع فاسد کشانيده است.امّا هرگاه به ايده و يا انديشه‌ای چنگ ميزنند درمی‌يابند به جای اين که دشواری وبلا رابکاهد به عکس برمشکلات می‌افزايد.

انسان سرگردان اين عصر به خاطر تشنگی فراوان روحی جهت دستيابی به پايگاهی استوار و جاويد،هر روز به سويی سرمی‌کشد وليکن چون به سرچشمه‌ی حيات دست نمی‌يازد،مرداب‌ها و گند‌آب‌ها نه تنها تشنگی او را رفع نمی‌کنند، که بر بيماري‌های روحی و جسمی او می‌افزايند.انسان‌های انديشمند اين حقيقت را در يافته‌اند که:

"اين جهان به طور جدّی در منجلاب فساد و تباهی به سر می‌برد،و تمام مکاتب اجتماعی کنونی در حلّ اين تباهی‌ها به بن بست رسيده‌اند".

...ای مهدی! ای حماسه‌ی جاويد!

چشم‌های همه‌ی پاکان فرو هيخته تا تو از راه رسی.

ای مهدی! ای ساحل آرامش!

دل‌های باورمندان در تب و تاب است تا تو به پا خيزی.

تو بيا تا بلبلان خوش الحان نغمه‌ی جان‌فزای روز پيروزی را سردهند.

 

بر آستان جانان (عبدالصمد شاعلی)

راز خوشبختی چيست؟

همه‌ی خردمندان جهان از هرنژاد وسرزمينی که باشند،آرزوی خوشبختی خود را دارند و از بدبختی هراسان وگريزانند. از اين لحاظ ميان زن و مرد،پير و جوان،با سواد و بی‌سواد و توانگر و تهيدست هيچ تفاوتی نيست.

خدای تعالی برکناری از بيم واندوه ورسيدن به آرامشی را که لازمه‌ی  خوشبختی انسان است،در گرو پيروی از رهنمودهای آسمانی می‌داند.

هر که خواهان سعادت وگريزان از شقاوت است بايد ازامام زمان و اجداد پاک نهاد ايشان(عليهم السلام)پيروی کند که اين راه را پروردگار جهانيان پيش پای انسان گشوده است و بی گمان وی را به نيک بختی رهنمون خواهد شد.

يا مولایَ!

شَقِیَ مَن خالَفَکُم و

                      سَعِدَ مَن اَطاعَکُم

                                             فَاشهَد عَلی ما اَشهَدتُکَ عَلَيهِ

 

سوگندبه نور شب‌تاب (سید مجتبی بحرینی)

مدارالدّهر...

آری اين خاندان مدار دهرند.آسيای وجود بر محورهستی آن‌ها می‌چرخد.

سير افلاک وگردش کرات به يمن بود آن‌ها وبرقطب وجودآنها استواراست.

وامروز آخرين آن‌هاحضرت اباصالح المهدی(عجل الله تعالی فرجه الشريف)مدارالدهر است وچرخش هستی به طفيل وجوداوست. و   اسماء و القاب شريف حضرتش که به عنوان قطب و قائم الزّمان و قيّم الزّمان آمده می‌تواند اشاره به اين صفت کمال باشد.

ونواميس العصر...

آری اينان صاحبان سرّعصر و رازداران روزگارند.همه‌ی ‌اسرارنزد آن‌هاست. مجموعه‌ی رازها پيش آن‌ها ومی‌توان گفت دوجنبه(يلی الحقّی يلی الخلقی)که حضراتشان دارا هستند ازطرفی مرتبط با خدا واز طرفی مرتبط با خلق و از خلقند .يعنی هم صاحبان سرّ خدایند در روزگار و هم آگاهان به اسرار خلقند در زمان‌ها.که رسول خدا(صلی الله عليه و آله) فرمود:  ماييم رازداران زمان وسرآمدان روزگار . 

 

حديث قبل از ميلاد (سید مجتبی بحرینی)

... خدايش درلوح محفوظ و زبور داوود وفرقان حضرت ختمی مرتبت محمّد محمود(صلی الله عليه و آله)از او ياد نموده است.همچنين برگوش دل پيامبران از آدم تا خاتم نای و نوای او را نواخته و سرود ميلاد وسوگنامه‌ی غيبت و ترانه‌ی ظهور او را خوانده است.

درشب معراج درآن سراپردۀ اعزاز، درهاله‌ای از نور به خواجه‌ی لولاک اورا نشان داده اند و آبا و اجداد گراميش يکی پس از ديگری پيوسته از او ياد نموده و سخن گفته وبه اورهنمون گشته‌اند...

آری! ای يعقوب باديه‌ی هجران! غم مخور. تو تلخی فراق ديدی و سرانجام شهد وصال هم چشيدی.اما يک هزار و يک صدو شصت سال است که پيوسته جمعی چون تو يعقوب،در وادی هجران،حيران و جرعه نوش از کوزۀ زهر فراق با دستی لرزان و چشمی گريان ودلی بريان هستند.تا کی آن يوسف گم گشته _ که يوسف يعقوب کنعانی به مهر او مفتخر است و او هم آرزوی ديدارش را دارد_  از چاه غيبت به درآيد واز وادی غربت و ديار عزلت رهايی يابد، خدايش حکم فرجش را امضا نموده و فرمان ظهور موفورالسرورش را صادر نمايد.

  

حديث شب ميلاد (سید مجتبی بحرینی)

خدايا،ظهور من،پروردگارا،فرج من،بار الها،قيام و انتقام من،کردگارا،پابرجايی و استقرار حکومت من،که همه ی اين من‌ها، از آن توست.

عزيز من آرام باش،صبر کن،هنوز تو را در قماط نپيچيده‌اند که گلبانگ دعای فرجت بر گوش دل صدرنشينان اريکه‌ی قرب و تکيه‌گزينان چار‌بالش قدس طنين انداز شود و ملکوت عالم را به خود متوجه سازد و از همان لحظه ی  ولادتت ملکوت و جبروت، ناسوت و لاهوت باتو هم نوا گردند و برای فرجت دعا کنند.

از آغاز عالم همه‌ی  فرزانگان عالم هستی در انتظار مقدم اين مولود بودند.يکی پس از ديگری آمدند و رفتند و ديدار اين آخرين درّ دردانه‌ی  خزانه‌ی غيب نصيب آن ها نگرديد.

حتی جدّ والامقامش حضرت هادی(عليه السلام)يک سال قبل از ميلاد نوادۀ عظيم الشأنش از دنيا رحلت کرد و شاهد ميلاد نور ديده‌اش نبود.

خدامی داند صبحدم نيمه‌ی ‌شعبان دربيت الشرف امام يازدهم(عليه السلام)چه خبربوده؟

تصور صورت ملکی اش هم برای ما دشوار است تا چه رسد به ملکوتش؛نوزادی که در صورت ملکی و کسوت ناسوتی حکيمه خاتون،دختر،خواهر و عمه‌ی امام معصوم او راشست‌وشو می‌دهد،طاهره‌ای،طاهر مطهری را می‌شويد و در صورت ملکوتی و جنبه‌ی لاهوتی‌اش رضوان،خازن بهشت با فرشتگان مقرب،او را با آب کوثر غسل می دهند. چه نوزادی است ؟خدا می‌داند.

 

 حديث بعد از ميلاد (سید مجتبی بحرینی)

...موعود هستی مولود شد وميلاد مهدی آل محمّد فرا رسيد.

همه‌ی  هستی چشم به دست خدا دوخته و گوش به سخن حق فرا داده که اين خدای بزرگ که از آغاز عالم همه جا از اين مولود نام می‌برد،به او چه رونمايی می‌دهد و چه هديه و ارمغانی ارزانی می‌دارد و وقتی اورا در برابرش می‌دارند چه می کند وچه می‌گويد؟

خداوند چه کرده و چه گفته؟رونمايی و هديه‌ی خدا به مولود نيمه‌ی شعبان چه بوده؟

عبد را دربرابر معبود ومولود را در پيشگاه لم يلد ولم يولد و مهدیّ خدا را در حضور خدا وا داشته است که ناگهان در سرادق عرش ازسرادقات غيب بدون هيچ واسطه وفاصله‌ای صدا بلند شد: مرحباً بک

جمله‌ای که هنوزهم طنين آن درگوش‌ها باقی است.

روزنيمه‌ی شعبان گوش دل به عالم بالا بسپاريد و بشنويد ندای حيات بخش و نوای سرور آفرين و شادی زای خدا را:

 

مَرحَباً بکَ و بکَ ُاعطی و بکَ ُاعذ ّب

چهار جمله رونمايی و هديه‌ی خداست به مولود نيمه ی شعبان...

 

 سلام بر پرچم افراشته (سید مجتبی بحرینی)

السّلامُ عيکَ يا داعيَ اللهِ و ربّانيَّ آياتِه...

سلام بر تو ای آيه ربانی.

ای نشانه‌ی خدا گونه!

                            ای آيه‌ی هستی!

                                                   نشانه‌ی هستی!

                                                                   ای مخلوق هستی!

آيه و نشانه و مخلوق و بنده‌ای خدا گونه و خدا نشانه و...

تو آيه ای هستی که جلوۀ ذوالآيه داری،

مخلوقی هستی که از خالق نشانه داری،

تو خدا نشان دهی،

خدا که ديده نمی شود.

او با هيچکدام از حواس ظاهری و باطنی درک نمی گردد.

بايد تو را ديد که وجه اللّهی؛

                              با تو سخن گفت که اُذن اللّهی؛

                                                  از تو حرف شنيد که لسان اللّهی.

السَّلامُ عَلَيکَ يا بقيّهَ اللهِ في أرضه

سلام بر تو ای به جا ماندۀ خدايی درزمين خدا

اين بقيَة الله بقيه تمام بقيّه هاست و پس ازاو ديگر بقيه اللّهی نيست

 

 

 

حکومت جهانی امام عصر(عجل الله تعالی فرجه الشريف) (محمد تقی فلسفی)

اگر دنيا بخواهد عدل جهانی پياده کند بايد ظلم،جهانی شده باشد،اصلاً مردم بايد تمنای عدل داشته باشند. مردمی که ستم نديده اند تمنای عدل نمی‌کنند.

بايد دنيايی پيدا شود که در آن ناله‌ی  مرد و زن، پير و جوان، شرقی و غربی،عالم را پر کرده باشد،و لذا در روايات می گويد:

قبل از ظهور امام عصر(عليه السلام)دو ثلث بشر کشته می‌شوند.

ما نمی‌توانيم فکر کنيم مردمی که دو ثلث آن‌ها کشته شده،آن يک ثلث باقیمانده چه حالی دارند؟...

ما نمی توانيم بفهميم چطور می شود؟

يعنی دنيايی که دو ثلث بشر را ازدست داده تمام قاره ها داغدار،مصيبت زده،آتش گرفته،سوخته،بلا ديده،آن‌وقت در آن دنيا تمام مظاهر مادّی مورد نفرت مردم قرار می‌گيرد: نفرين به بمب! نفرين به اتم! نفرين به سلاح! نفرين به هواپيما! نفرين به بمباران! همه چيز مردم را عصبانی می کند.

آنوقت در آن زمان زبان حال همه اين است،می‌گويند:

ای خدا!

آيا يک پناهگاهی نيست به بدبختی‌های بشر خاتمه دهد؟

آيا يک مرجعی نيست اين رسوائی را در جهان از ميان ببرد؟

 

 

/ 1 نظر / 7 بازدید
kazem

با تشکر از اينکه در پی گسترش نام و ياد حضرت وليعصر عليه السلام می باشيد. اجرکم عند ا...